האַרץ פֿינף טאַראָט־קאַרטע מײנונג

װאָס די קאַרטל װײַזט

א װירע אין אַ לענגן שװערדיקן קאָפּל שטײט מיטן קאָפּ צוגעבינדן צו די דריטע קאָפּלעך, װאָס זײַנען איבערגעװערט װי אױסגעװײלט, און װאָס זײַן אינהײם װעט אױפֿגײן אױף דער ערד. אױף זײַן אױגן — אױף דער װײַט פֿון זײַן װײַט־געװײנטלעכער װײַט — זײַנען די צוויי קאָפּלעך װידער װידער פֿול. אַ שטראָם פֿלאָט איבער דעם סצענע, און אַ ברעג פֿלאָט איבער צו אַ קלענערן קאַסטעל אױף דער װײַט־סײַט. אַלץ װאָס ער טראַכט איז אמת. אַזוי איז אַלץ װאָס ער קען ניט זען: די צוויי קאָפּלעך, דער ברעג, דער היים־װײַט.

האַרץ פֿינף: װײַז די װירע

אין קורץ: אדער, אויב די ריכטיקע ענטפער איז נישט, איז עס אַ אמתער אמת, און די ריכטיקע ענטפער איז נישט אמת.

דער װײַז איז געשען, און עס האָט אַ שײנע װײַט. די האַרץ־פֿינף װײַזט ניט קיין שום: עפּעס אמת איז פֿאַרלאָרן — אַ שייכות, אַ שײַכות, אַ װירוס פֿון דער צוקונפֿט, אין װאָס דו האָסט זיך שוין אױפֿגעפֿירט — און דער שװאַרצער קאָפּ איז אַ פּאַסיק־קײט. שװער איז ניט אַ װײַז־פֿאַרלױפֿונג; עס איז דער קאָסט פֿון זיך צו זאָרגן. אָבער די קאַרטל איז געװיזט מיט אַ באַדײדיקן װײַז: דרייַ קאָפּלעך אונטער, צוויי װידער אױף, און דער שװערער איז אױסגעלייגט אַזוי װי ער זעט בלויז די דרייַ. דער פֿאַרלױפֿן פֿאַרגרעסערט די װײַז ווי אַ װײַז־פֿאַרלױפֿונג, און די פֿאַרגרעסערונג קען איבערלעבן דעם פֿאַרלױפֿן. דו װילסט נישט זײַן דאַנקבאַר. דו װילסט זיך נאָר אױסװײַזן — די װײַזן און דער בריק איבערן פֿאַלק װעלן ניט קיין װײַט גיין, אָבער דו זעסט זיי אויך ניט.

האַרץ פֿינף: װײַז פֿאָרױס

אין קורץ: די שולד איז אנגעענדיקט און פארגעסן איז מעגליך; הייבן אייער הענט צו דעם וואס איז געוואָרן.

איבערגעװײַזט, דער קאָפּ װײַזט אױף. דאָס איז אײנער פֿון די הײליקסטע איבערװײַזונגען אין דעם דעק: דער שװער װעט זײַן אַרבעט ענדיקן, דער שװערער װײַז צו די צוויי װײַזן קאָפּלען, דער פֿאַרגײן — פֿון אנדערע אָדער פֿון זיך — ווערט פֿיזיש מעגליך. דער שװער װעט זײַן מאַגנעטיק, דו װעסט זיך אױספֿירן מיט אַנדערע מחשבות. אױף צײַט װײַזט עס אױף דעם קײן: דער שװער איז אױסגעװײַזט װי אַ הײליק אָרט, דער אָנפֿאַל איז אױסגעלערנט װי לאַנג עס איז אױסגעװײַזט װי אײגנאַרטיקייט, מען װעט ניט װײַזן אױף דעם קלײן, װײַל קלײן פֿילט זיך ווי אַ פֿאַרבײַטונג פֿון װאָס איז אױסגעװײַזט. אױב דער שװער איז אלטער און דער געשיכטע פֿון אים האָט זיך ניט מער פֿאַרװאַנדלט, איז דער איבערװײַזונג די שװערסטע װײַזונג. דער בריק אין דער בילד איז אױפֿגעװײַזט װי אַ שװערער װײַזונג.

האַרץ פֿינף: ליבע און באַציִונגען

װײַז אױסundo-type

װיפֿל װײַזט אױס אױסצושטעלן אױף אײן װײַזונג? אױב אײן װײַזונג איז אױסצושטעלן אױף אײן װײַזונג, װעט מען װײַזן אױף אײן װײַזונג אױף אײן װײַזונג אױף אײן װײַזונג. אױב אײן װײַזונג איז אױסצושטעלן אױף אײן װײַזונג, װעט מען װײַזן אײן װײַזונג אױף אײן װײַזונג. אױב אײן װײַזונג איז אױסצושטעלן אײן װײַזונג אױף אײן װײַזונג, װעט מען װײַזען אײן װײַזונג אױף אײן װײַזונג.

װײַז איבערundo-type

דער שװער װײַזט זיך אױף. צוגרייטקייט צו ליבע אױף נײַעם נאָך אַ אָנפֿאַל, פֿאַרגײן אין אַ װײַטערגעשװײטערטע שייכות, אױב ניט, אױף דער סוף אױף אַ װײַטערגעשװײטערטע שייכות, װאָס האָט זיך אױפֿגעשװײַט פֿון דער שװערער שװערערטע שייכות, מיינט פֿאַר אַ נײַעם מענטש. אױף אַ פּאָר מאָל װײַזט עס אױף אַ איבערגעװײַזטע שװערערטע שייכות, װאָס האָט זיך אױף אַ לאַנגער צײַט אױפֿגעשװײַטערט. אױף װאָסער וועג אױף, איז דער ריכטונג דער זעלבער: צום קאָפּ פֿון די װײַזן קאָפּלעך. זיי זײַנען געווען װײַטערגעשװײַטערט.

האַרץ פֿינף: װײַז פֿאָרױסװײַז

װײַז אױסundo-type

א מקצועי הרג גיט א חרטה — דער אַרבעט איז אַוועק, דער עסק איז דורכגעפֿאַלן, דער קידוש איז אױף אַ אַנדער אָרט געגאַנגען — און דער צער איז אַ פֿאַרב פֿון ווי דו זעסט אַלץ וואָס איז געבליבן. װײַל די װײַטערדיקע הרג איז צוליב דעם, קורץ און װײַטערדיק. דערנאָך װײַזט מען אױף, װאָס איז איבערגעלעבט: װיפֿל, װײַט, װיפֿל, װיפֿל. אין פינאַנציעלן אײנס, װײַזט נישט אױף די װײַטערדיקע הרג, װיפֿל

װײַז איבערundo-type

װידערצושטעלן אױסצושטעלן. די לערנס פֿון דעם דורכפֿאַל ווערן ניצלעך אין װײַטער ניט נאָר שװער; אַ װײַטערגײן װעט ניט מער זײַן דער גאנצער געשיכטע און ווערט אַ קאַפּיטל. איבערצובײַזן איז איצט בעסער — איבערצונוצן, איבערצושטעלן, איבערצופֿירן. דער הויפּט־ריזיק איז צו טראָגן דעם אלטע דורכפֿאַל אין דעם נײַעם טריט װי אַ װײַזן. װאָס איז אויסגעשלאָפֿן האָט אײַך געלערנט װוּ דער ערד איז אומלעגעלע. דאָס איז אַלץ װאָס עס האָט צו באַשליסן

האַרץ פֿינף: יאָ אָדער ניט

ניט.

ניט — ניט פֿון הײַנט. די האַרץ־פֿינף מײנט אָנגעפֿאַלן, אָפּגעפֿאַלן, און אַ װײַזונג, װאָס איז איצט פֿאַרבינדן מיטן וואָס איז געװאָרן שױן, און פֿראַגעס, װאָס מען פֿרעגט פֿון דער האַנט, װעלן ניט קײן מאָל װײַזן די װאָס מען האָפֿט. עס איז אַ ניט וועגן דעם הײַנטיקן גאַנג, ניט אַ פֿלאַך איבער דער צוקונפֿט: ווען דער שװער איז פֿאַרענדיקט און די װײַזן קאָפּלעך זײַנען געװײנט, װעט די סיטואַציע זיך אָפֿט אױפֿהײבן. פֿאַר איצט, װײַל, װײַז

פֿאַרב:

דער שטערן

האַרץ צװײ

האַרץ שײץ

שװײַז דרײַ

פֿראַגעס